ولی چون مشکلی برای وبش پیش اومده

 تو وب خودم نوشتم.....

چرت پاره مسافر راه مار پیچ و گذشت مسیر

به تندی با نبانه ای پر از انجیر ظهر خورده

 افکارش اینک به جمع وجوری مشغول و

تداعی است تندی رد شدن درختان از

نظرش دستی بر سبیل پر پشت و نگاهش.....

تا سر شاخه خشک آن درخت به تاز نگاهش

می کند از دور هر لحظه نز دیک تر به  نز دیکی

تا آن درخت تنومند که بر تپه ای می افروزد بار

به دوش و آن تپه..........

که یاد می آرد هر بعداظهر شکست سکوت با

نوای نی باز نگاهش افتاد به دور به درختی که

لا نه ای است شاید در دلش و لبخندی زد از قیاس

لانه کفتری میان شکاف پایه پل ماشین رو و چه شبیه دو چیز.......

جان دارو بی جان هر دو زایده حیات دیگری و اما او میرود

به سویش...... صدای خرچ رسیدن ایست.....

پیاده شدن ...... وراه افتادن

اوست که در کنار درخت ایستاده و می نگرد به تپه ای

که جای خوبی است برای درک کردن خستگی 

شایدتا همیشه شاید فقط در آن بعد اظهر

         شاید تا همیشه.....

                                                   (نوشته از آوا)

                           با تنت هم زیست شد

اگر بازگویی رازت

                        پناه شب ها شد

نگاهم را به یاد بسپار

                      فر جه ها از یاد رفتنی است

و تو با انزوا در هوای

                     آزادی دلت بمان

و یادگار زخمی را

                   که دلم به دستت سپرد

تنها دلیل گریز بدان...

                       من در آن پس کوچه تردید

         رها خواهم ماند .....