عابران بی نام اند

عشق چند دقیقه فاصله را می خواند

یک طرف را هی نیست

                            پس چرا می خوانند

بر  سر دیوار بلند

                        قلب ها جای یک میمان است

دیر رسیدن جایز نیست

بودن تک تک ثانیه ها نزدیک است

                               من هنوز در پس کوچه کاهگلی

پی لبخندت مه را می بینم

                               من زمان را نامیدم

که تو را در کوچه واژه ها پیدا کنم

                            غافل از آن که تو را........

             در مه سرد پنجره ها حک کردم.....

                           غافل از آن..........